Lejlek džamija, poznata i kao Havale Ahmed-begova džamija, predstavlja najstariju džamiju u Sandžaku i jedan od najstarijih islamskih kulturno-istorijskih spomenika na tom području. Datira iz osmanskog perioda, a prvi pomen ove džamije potiče iz 1516. godine, kada je zabeležena kao mesdžid Ahmet-begov.
Ova mala građevina kvadratne osnove karakteristična je po lokalnom islamskom graditeljstvu. Kupola džamije je jedinstvena na području Sandžaka, a građevina prelazi iz kvadratne osnove u kružnu osnovu preko pandantifa i završava se plitkom i slepom kupolom. Ispred džamije nalazi se otvoreni trem podeljen podužnim lukovima na tri dela. Arhitektonski elementi trema, u današnjem izgledu, nastali su nakon austro-turskog rata, krajem XVII ili početkom XVIII veka. Minaret se nalazi desno od ulaza, izgrađen od lepo tesanog kamena, iako nije vitkih linija.
Džamija je dobila ime po rodama (lejlek – roda) koje su gradile gnezda na munari. Lejlek, ili roda, ima poseban značaj kod muslimana u ovim krajevima. Iako nema preciznih podataka o vremenu gradnje, Lejlek džamija predstavlja izuzetan spomenik bogate istorije i arhitekture na ovom području.
