Novopazarska tvrđava predstavlja srednjovekovno tursko utvrđenje koje je podigao Isa-beg Ishaković u XV veku prilikom osnivanja Novog Pazara. Tvrđava se nalazi na raskrsnici karavanskih puteva koji su povezivali Bosnu, Dubrovnik i južni Jadran sa Carigradom i Solunom. Osnova tvrđave je trougaona, obuhvatajući tri ugaona bastiona, tabije i poligonalnu osnovu različitih dimenzija.
Nakon turskog poraza pred Bečom (1683), tvrđava je prošla kroz dogradnju i utvrđivanje koje je trajalo sve do 1750. godine. Tokom vladavine sultana Abdula Aziza (1861—1876), dodate su nove kule, magacin za smeštaj oružja i municije, manja džamija, kao i nova kasarna.
Danas je tvrđava delimično očuvana. Tokom vremena, izgubljeni su delovi, uključujući džamiju koju je srpska vojska srušila nakon Balkanskih ratova, kao i kulu kod severnog bastiona koja je srušena u Prvom svetskom ratu. Očuvana je kula poznata kao Stara izvidnica ili Kula motrilja duž severnog bedema. Deo zidina i arheološki radovi obnovljeni su 2013. godine zahvaljujući konkursu i donaciji banke Intese.
